X
تبلیغات
آوای ویولن
موسيقي كلاسيك بواسطه ريتم و ملودي بر روي ساختار و تواناييهاي مغز تاثير گذار است . ريتم نسبت به افزايش سطح سروتونين توليدي در مغز كمك ميكند . سروتونين به عنوان يك هورمون عصبي عامل انتقال پالسهاي اعصاب جهت تداوم حفظ حس شادماني و سرور است . هنگامي كه مغز به توليد سروتونين ميپردازد موجب انبساط خاطر ميگردد ، در حقيقت افسردگي فرآيند ناشي از كمبود ترشح اين هورمون ميباشد . سروتونين زماني شروع به ترشح مينمايد كه مغز در معرض شوك مثبتي قرار گيرد به عنوان مثال اگر ما به نقاشي زيبايي نگاه كنيم ، رايحه ي دلپذيري به مشام ما برسد ، حس فوق العاده اي را تجربه كنيم ، غذاي مطبوعي بخوريم يا به موسيقي مسحور كننده اي گوش فرا دهيم ، مغز اجازه آزاد سازي مقدار معيني از سروتونين كه باعث تحريك و به اوج رسيدن احساسات دلپذير ميشود را خواهد داد .ريتم موسيقي همچنين ميتواند موجب تحريك ساير ضربانات طبيعي بدن مانند ضربان قلب يا امواج آلفاي مغز شود ، و همين تاثير گذاري يكي از راههاي مقابله با گسترش افسردگي و معالجه باليني است . در عوض ملودي همانند جرقه هاي شتاب دهنده و كاتاليزورهاي فرآيند خلاقيت در مغز محسوب ميشوند .



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه بیست و ششم مرداد 1390 | 10:22 | نویسنده : آوا |
یشتر نوازنده ها در مقایسه بین انگشتان دست چپ خود در می یابند که انگشت چهارم آن ها نسبت به دیگر انگشتان ضعیف تر است؛ بطور مثال در فعالیت هایی چون : تریل، ویبراسیون، تعویض پوزیسیون و...

راه حل مناسب برای چابکی و آمادگی انگشت چهارم در گرو تمریناتی ساده و مستمر می باشد. این تمارین به نوبه خود می توانند بعنوان روشی مناسب برای گرم کردن دست چپ قرار گیرند، پس حتماً لازم نیست تا برای انجام آنها زمان جداگانه ای غیر از تمرین روزانه خود در نظر بگیرید. این تمرین ها سریع ترین راه برای داشتن انگشت چهارمی نیرومندتر و آماده تر هستند.

1) افزایش لامسه
اگر با استفاده از نوک انگشت، انگشت گذاری کنید، انگشت بطور طبیعی دارای خمیدگی و قوس می شود (فیگورa1)

اما اگر با استفاده از نرمچه ی انگشت انگشت گذاری کنید. انگشت تقریباً بصورت راست و قائم قرار می گیرد. (فیگورb1)

(لازم به ذکر است که این دو شیوه ی انگشت گذاری غلط نمی باشد و هر کدام کاربرد خاص خود را خواهد داشت.)

استفاده از نرمچه انگشت چهارم در حین انگشت گذاری این مزیت را برای شما ایجاد می کند تا ویبراسیونی ُپرتر و عمیق ترنسبت به انگشت گذاری با نوک انگشت داشته باشید. (نویسنده از واژه ای juicier به معنای آبدار تر استفاده كرده است)

شما می توانید در خیلی مواقع از این روش استفاده کنید و مشکلی بوجود نخواهد آمد اگر کمی انگشت چهارم خود را قائم تر و صاف تر قرار دهید البته بهتر است وقتی از این روش (استفاده بیشتر از نرمچه انگشت) بهره ببرید که آگاهانه و با تسلط کافی انجام گیرد.

اما انگشت گذاری با نوک انگشت و بصورت خمیده به شما اطمینان خاطر می دهد که وقتی انگشت خود را برداشتید دوباره می توانید به همان شکل اولیه و در محل قبلی آن را قرار دهید. (هم می توانید محل دقیق انگشت گذاری صحیح قبلی را دوباره بیاید و هم درصد خطای شما در فالش نواختن به حداقل خواهد رسید.)

همچنین اطمینان یابید که حرکت انگشت شما از مفصل اصلی صورت می گیرد نه از مفصل میانی.(شما باید قادر باشید در هنگام فرود آوردن انگشت از وزن خود انگشت استفاده کنید، در واقع آزاد و راحت، بدون هیچ فشاری آن را روی سیم پرتاب کنید البته این نحوه ی انگشت گذاری در انگشتان دیگر نیز صدق می کند)
توجه: استفاده از نوک انگشت به این معنا نیست که از ناخن هم استفاده کنید. این کار صحیح نیست و باعث به گوش رسیدن صدایی نادرست می شود. منظور این است که باید از میانه انگشت (گوشت سر انگشت) استفاده کنید و به هیچ وجه نباید ناخن روی سیم قرار گیرد.)

                                                                




تاريخ : یکشنبه بیست و سوم مرداد 1390 | 12:57 | نویسنده : آوا |
من بعضی وقتا که سر کلاس دارم ساز میزنم استادم بهم میگه اول فکر کن بعد بزن طبیعیه که آدم تو اون لحظه یه کم اعصابش خورد بشه … چون اکثر هنر جوها فقط شوق این رو دارند که بتونند قطعه بزنند یا اگه دارن یه قطعه ای رو می زنن بتونن سخت ترش رو بزنند …و وقتی این چیزها رو می شنوند شاید اون جور که باید بهش توجه نمی کنن …ولی وقتی کمی - و فقط کمی - به این جمله فکر می کنم آروم می شم و سعی می کنم تمرین هفته بعدم رو روی همین جمله کلیدی تنظیم کنم …



تاريخ : یکشنبه بیست و سوم مرداد 1390 | 12:40 | نویسنده : آوا |
با این سئوال آغاز میکنم که یادگیری ویولون از چه سنی مناسب است؟

برای رسیدن به یک پاسخ مناسب و قانع کننده به این سئوال لازم است که این پرسش را از چند زاویه مختلف مورد بررسی قرار دهیم.

این سئوال از این بابت جالب است که دغدغه فکری بسیاری از کسانی است که به صدا و نوازندگی ویولون علاقمندند ولی نمیدانند که در سنی که در حال حاضر قرار دارند، مناسب یادگیری است؟ و آیا دیر نشده؟

برای بررسی این مسئله اول باید بپردازیم به انسان و توانایی های فکری و جسمی او؛ تا فرارسیدن سن پیری که کم کم بدن انسان مواجه میشود با تحلیل رفتن توانایی های عضلانی و فکری و غضروف ها هم دیگر عملکرد سابق را ندارند که این موارد را هم علم پزشکی تایید کرده و هم کاملا مشهود است، به نظر من، انسان میتواند فراگیری را در زمینه های مختلف از جمله نوازندگی داشته باشد.

افرادی هستند که 25 سال یا 30 سال دارند و میپرسند آیا میتوانم یادگیری ویولون را شروع کنم و نگران این موضوع هستند، پاسخ من مثبت است! به این خاطر که انسان هنوز در این سن، در دوران جوانی است و از نظر عضلانی و فکری ضعفی وجود ندارد.موردی که باید به آن توجه کرد این است که اگر یک فرد در مسیر زندگی طوری حرکت کرده باشد که مثلا در راه کسب علم کوشش کرده باشد و توانایی های ذهنی خود را به تدریج ارتقا بخشیده باشد، میتواند به پیشرفت سریع تری در زمینه فراگیری ویولن و یا هر رشته فکری دیگری دست یابد.

البته بطور کلی هم این نکته وجود دارد که انسان با بالاتر رفتن سنش به توانایی های بالاتر فکری میرسد، اگر دقت کرده باشید یک فرد 25 ساله خیلی بهتر از یک بچه 8-7 ساله میتواند بسیاری از مسائل مختلف زندگی یا مسائل علمی را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده و به پاسخهای مناسب برسد و حال اگر در عین حال این فرد در مدت زندگی اش روی بالاتر بردن توان ذهنی اش هم سرمایه گذاری کرده باشد به نحو بهتری میتواند آموزش دیدن سازی مثل ویولون را شروع کند.

در همین ارتباط مورد دیگر این است که میپرسند چرا گاهی یک درس ویولون را یک کودک 7 ساله در مدت یک هفته بهتر از یک فرد 25 ساله در همین مدت مینوازد؟ شاید یک دلیل خیلی مهم مسئله مشغله های فکری و اجتماعی فردی باشد که سن بالاتری دارد و به طبع دارای مشغله های بیشتری است که این هم میتواند راه حلی داشته باشد مثلا آن فرد با برنامه ریزی مناسبی که متناسب با مشغله ها و مسائل کاری، فکری وخانوادگی او است، میتواند به سطح مناسبی از تمرین برسد که به نظر من کار سختی هم نیست، چراکه هر انسانی میتواند به ارزیابی دقیقی از وضعیت موجود خود برسد، اگر انسان بتواند اینکار را به نحو مناسب انجام دهد، با توجه به اینکه دارای قدرت تحلیل ذهنی بیشتری از یک فرد کم سن است، خیلی خوب میتواند جواب بگیرد.

بنابر این انسان تا رسیدن به سن پیری و تحلیل رفتن قوای فکری و جسمی، در زمینه یادگیری دانش نوازندگی ویولون مشکلی نخواهد داشت.

گر بخواهیم دقیق به سئوال شما نگاه کنیم، باید ببینیم که واقعا موفقیت در زمینه نوازندگی یعنی چه؟ ما چه کسی را نوازنده موفق میدانیم؟ آیا نوازنده موفق کسی است که جزو نوازندگان بزرگ دنیا است؟ اگر اینطور است ما چند نوازنده بزرگ در عصر حاضر یا در عصر گذشته داریم؟! 50 تا 70 تا؟! چند نفر؟ اینها (نوازندگان بزرگ مورد اشاره شما) تعداد محدودی هستند، امثال هایفتز، اویستراخ و دیگران و وقتی که بیاییم نسبت تعداد این نوازندگان را با کل نوازندگان دنیا مقایسه کنیم، میبینیم که این نسبت نزدیک به صفر است! چراکه اینها تعداد انگشت شماری هستند و اگر بخواهیم اینطور فکر کنیم، تقریبا کسی در زمینه نوازندگی ویولون در دنیا موفق محسوب نمیشود، در حالی که چنین چیزی نیست! ما نمیتوانیم لزوما فردی را در نوازندگی موفق بگوییم که لزوما او جزو نوازندگان بزرگ دنیا شده باشد.

این همه نوازندگان خوبی که امروزه مشغول اجرا هستند، چه در ارکسترهای سمفونیک حرفه ای، چه در ارکستر های اپرا، چه در ارکسترهای مجلسی خوب و چه در گروه نوازی و... اینها هم نوازندگان موفقی هستند. همه اینها در راه اعتلای موسیقی و به جا گذاشتن آثار با ارزش موسیقی و ترویج موسیقی افتخار کسب میکنند. بنابراین من نمی توانم موفقیت را تنها در این بدانم که کسی در دنیا نوازنده بزرگی شود.

از طرف دیگر، ضمن اینکه نوازنده بزرگ شدن بستگی به خیلی از مسائل دیگر دارد که سن میتواند یکی از کوچکترین پارامترهایش باشد، چراکه کسی که میخواهد نوازنده بزرگی شود، بستگی دارد به اینکه استعداد بسیار درخشانی دارد یا نه! آیا فرد سختکوشی هست یا نه و یا آیا معلم های خوبی داشته است و تحت آموزش صحیحی قرار گرفته است یا نه؛ به فرض اینکه کسی استعداد خوبی هم دارد ولی تحت یک سیستم آموزشی غلط به بی راهه میرود، خیلی سخت این فرد به راه صحیح کشیده میشود. آیا این فرد توانایی مالی مناسبی دارد که برود و در یک سیستم صحیحی در دنیا تحصیل کند؛ ما می دانیم که خیلی از خانواده هایی که فرزندان نابغه ای دارند میروند از یک کشور به کشور دیگر مهاجرت میکنند و در واقع خیلی از امکاناتشان را فدای آن بچه میکنند، مثل امکانات مالی، اجتماعی و خانوادگی و... آیا اینها توانایی مالی دارند که ساز خوبی برای فرزندشان بخرند یا اجاره کنند؟

مسائل سیاسی را هم در همین رابطه ببینید! شما اگر نگاهی بیاندازید به انتشارات های بزرگ نشر سی دی در دنیا، میتوانید یک تصوری پیدا کنید که چه مواردی از نظر سیاسی هم وجود دارد، بنابراین بسیاری از نکات هست که سن فقط میتواند یکی از آنها باشد، برای نوازنده بزرگ در دنیا شدن.

حالا باز اگر بخواهیم بیشتر تر به این سئوال نگاه کنیم متوجه میشویم که این سئوال، سئوال خوبی نیست، برای اینکه خیلی از کسانی را که هنوز در اول راه هستند و اطلاعات خوبی را از این رشته ندارند، سرخورده می کند و جواب هم، جواب خوبی نیست. زیرا جواب هم، یک جواب فوق العاده ایده آلیستی است، یعنی در واقع فقط کسی را موفق میداند که نوازنده بزرگ دنیا باشد که اینهم فقط برای تعداد بسیار معدودی در آن سطح بسیار بالا امکان پذیر است و در واقع تفکر یا صد یا صفر است، در صورتی که اعداد بسیار دیگری هم در بین اینها وجود دارد.

ضمن اینکه باید به یک موضوع دیگر توجه هم داشته باشیم که ما چقدر می توانیم لذت ببریم از اینکه حرکتی رو شروع کنیم که در راه رشد و اعتلا و آگاهی ماست، چرا از این زاویه به موضوع نگاه نکنیم؟ چرا اینگونه نگاه نکنیم که با آموزش دیدن و کار کردن میتوانیم در آینده سطح توانایی ها و شعور خود را بالا ببریم و بسیاری از لذت هایی را ببریم که در گذشته نمی بردیم و درک و دید دیگری از مسائل برسیم و چیزهایی را یاد بگیریم که اصلا اطلاعی از آنها نداشته ایم! خوب اینها هم به نظر من در نوازندگی موفقیت هستند. موفقیت، فقط اجرای فلان کنسرتو ویولن با بهترین ارکستر دنیا نیست! من نوازنده بزرگ شدن در دنیا را موفقیت می دانم ولی تمامی این موارد دیگر را هم موفقیت در نوازندگی می دانم. آن فقط یک زاویه از موفقیت است ولی زوایای دیگر را هم باید دید.

پاینده و پیروز باشید



تاريخ : یکشنبه بیست و سوم مرداد 1390 | 12:35 | نویسنده : آوا |
همونطور که قبلا گفتم اولین چیزی که برای تمرین ویولن احتیاج دارید خسته نبودنه و داشتن آرامش کافیه .
سعی کنید موقعی تمرینات خود رو شروع کنید که هیچ چیزی فکرتون رو مشغول نکرده و تمام حواس شما رو کشیدن آرشه و خواندن نت ها به خودش مشغول کرده .
این اولین احتیاج شما برای شروع تمرین می باشه . دومین احتیاجی که شما دارید مکانی آروم با هوای مطبوع است .
اگر فرد خجالتی هستید و دوست ندارید که صدای ساز شما رو کسی بفهمه سعی کنید وقتی خونه خالی شد کار کنید . چون اگر بخواهید فقط به فکر حرفه ای نواختن باشید تا جلوی باقی خجالت زده نشید در واقع هیچ تمرینی نکرده اید چون فکر شما مشغول به یادگیری نیست . از اینرو سعی کنید در یک مکان آرام و خالی از افراد بنوازید و وقتی به آن نت مسلط شدید اگر خواستید جلوی دوستان بنوازید .
نکته ی مهمی که اینجا مطرح هست چون هنوز یک نوازنده حرفه ای نشدید جلوی هرکسی ننوازید چون خیلی ها هستند که از موسیقی خبری ندارند و فکر می کنند یک نوازنده یک شبه نوازنده شده و خبری از این ندارند که شما ساعت ها یا سالها وقت خود رو در کنار ساز خود گذرانده اید تا به اینجا رسیده اید و از شما انتظار این رو دارند که مثل پاگانینی براشون بزنید . و ممکنه شما رو مورد تمسخر قرار بدهند و شما کمی نا امید بشید .

تا اینجا چیزهایی رو گفتم که پیش نیاز برای تمرین شما هستند .
در تمرین کردن ویولن مهمترین نکته شنیدن اصوات است یعنی شما آنقدر باید تمرین کنید که وقتی نتی را می بینید صدای آن را در گوشتان بشنوید . بهترین چیزی که می تونم به شما توصیه کنم خرید یک تیونر است .و حتما از استاد خودتون بخواهید که براتون کار با اون رو یاد بده . (شاید یه مدت دیگه در سایت روش صحیح کار با تیونر رو برای شما دوستان عزیز بزارم .)
تیونر می تونه صدای ساز شما رو تشخیص بده و بگه که شما چه نتی را دارید اجرا میکنید. همونطور مه به خوبی می دونید در ویوان فقط انگشتتون رو یک میلیمتر جابجا کنید از یه نت به نت دیگه میرید . و شاید یه نت را دیز یا بکر یا بمل کنید . در تیونر تمام این ها رو به شما نشون میده در نتیجه انگشت گذاری شما بسیار دقیق میشه . حتما در به نت ها گوش بدهید تا هر زمانی که شما تیونر نداشتید از صدا بفهمید انگشت شما در چه وضعیتی است . جالبه بدونید زمانی که من برای استادم اجرا میکنم هیچ وقت استادم به انگشتانم نگاه نمی کنه و فقط گوش میده و کافیه کوچکترین اشتباه در انگشت گذاری داشته باشم و اونجاست که استادم میگه فلان نت رو کم یا زیاد گرفتی . این نشون میده که چقدر صدا ها رو گوش داده که بدون نگاه کردن میتونه نت رو تشخیص بده .
از طرفی هم قبل از شروع نواختن نت سعی کنید نت ها را بخوانید و حتما سعی کنید مثل آواز بخوانید تا آهنگش توی ذهنتون بمونه بعد شروع به زدن کنید .کافیه چند بار این کار رو کنید تا نتیجه مثبت رو ببینید . اگر این کار رو ادامه بدید بعد مدتی هم نت خونی خیلی حرفه ای میشید هم سرعت نوازندگیتون بالاتر میره .
استاد بنده پایان هر جلسه تمام مشکلاتم رو میگه و از من می خواهد تا تمام اونها رو بر طرف کنم . ولی اگر استاد شما نمیگه ازش خواهش کنید که به شما بگه چون اگر مشکلی در نوازندگی دائمی شد به سختی می تونید بر طرفش کنید .

یکی از مهمترین چیزها در نوازندگی ویولن آرشه کشی صحیح است . سعی کنید روزی 10 دقیقه مقابل آینه بایستید و نت های ساده ای را اجرا کنید و فقط به حرکت آرشه دقت کنید و ببینید که مچتون حرکت می کنه ؟ وقتی روی یک سیم حرکت می کنید برای چند نت مختلف دستتون جابجا میشه ؟ آرنج شما نباید خیلی حرکت کنه . و خیلی مسائل دیگه . خب بودن یک نوازنده بر اساس صحیح آرشه کشیدن او می باشد .
از مسائل خیلی مهم دیگه ای که میشه یه اون اشاره کرد علاقه داشتن به ویولن که نمیشه با تمرین کردن علاقه ایجاد کرد و چیز شخصی است و تنها راه ایجاد کردن علاقه و خسته نشدن از تمرین اینه که شما کار حرفه ای ها رو نگاه کنید مثلا شما می تونید شبکه MEZZO TV رو که فقط در رابطه با موسیقی های حرفه ای است ببینید . این شبکه کنسرت هایی که بلیط ورودشون شاید دو برابر پول سازمون باشه رو به رایگان نمایش میده . من یکی از تفریحاتم نگاه کردن به این شبکه است . چون خیلی سطح ذهن آدم رو می بره بالا . همچنین تکنوازیهای ویولن خیلی فکر آدم رو متمرکز می کنه .
خیلی حرف زدم خستتون نکنم در آخر به شما بگم که اگر میخواهید موفق باشید تمرین هر روز رو فراموش نکنید . ویولن سازی نیست که شما یک روز نزنید و در عوض فرداش دو برابر بخواهید بزنید . چون دست شما تا یک جایی خسته نمیشه و صحیح تمرین می کنه ولی بعدش دیگه ...
امیدوارم که ایران ما هم در موسیقی موفق باشه و بتونه نوازندگان در سطح جهانی بیرون بده که شبکه هایی مثل MEZZO نمایش بده .

موفق باشید .



تاريخ : یکشنبه بیست و سوم مرداد 1390 | 12:21 | نویسنده : آوا |
شما که از آن دسته افراد نیستید که فقط مثل یک ماشین نت ها رو پشت سر هم اجرا می کنه !
احساس در نوازندگی ویولن یکی از مهمترین عوامل با کیفیت نواختن قطعات است . اگر شما دقت کرده باشید نوازندگان معروف وقتی یک قطعه رو شروع میکنن به نواختن حالت چهره ی آنها تغییرات زیادی می کنه که گاهی ما بهش میگیم " طرف خیلی تو حس رفت " آره درسته نوازنده از نوازندگی خودش حس میگیره و این خیلی مهمه که ما با صدای آرشه خود ارتباط روحی برقرار کنیم و مثل ماشین نباشیم . برای همین هم هست که من میگم وقتی خسته نیستید تمرین کنید چون وقتی انسان خسته است نمیتونه با سازش ارتباط خوبی برقرار کنه و سعی میکنه فقط یکسری نت رو پشت سر هم اجرا کنه تا تموم بشه .

مراحل با احساس ویولن زدن .
این یکسری برداشت شخصی خود بنده است و هیچ جایی این مطلب رو پیدا نمی کنید یا اینکه ممکنه کسایه دیگه به این روش ها نظر دیگه ای داشته باشند.
اولا که بیشتر ماها در حال فراگیری نوازندگی هستیم و همیشه استاد بالای سرمون هست . وقتی استاد قطعه رو برامون اجرا میکنه توی فکر نرید . به دقت تمام اون قطعه رو گوش بدید . خیلی تاثیر داره گوش دادن قطعه اگر استاد بتون اجازه میده صدای نوازندگی استاد رو ضبط کنید و قبل از تمرین چندین بار بش گوش بدید . این کار باعث میشه شما حس کنید میتونید خیلی راحت این قطعه رو اجرا کنید و به شما اعتماد به نفس بیشتری میده .
عجله کار شیطونه . اگر مترونوم دارید و سرعت قطعه مثلا 110 شما نمی خواد از همون بار اول 110 اجرا کنید. اول 60 بعد که کاملا صحیح زدید 70 بعد که کاملا صحیح 70 رو زدید 80 و به همین ترتیب وقتی به 110 رسیدید می بینید که چقدر صدای تمیزی از آرشه میاد . ولی اگر 1000 بار پشت سر همه سرعت 110 برید بازم کارتون مشکل داره .
سعی کنید در صورت توان کارهای خودتون رو با میکروفن ضبط کنید و گوش بدید . باعث میشه بفهمید که چقدر فالش میزنید و چقدر باید روش کار کنید . در کل میکروفن خطاها تون رو چند برابر جلوه میده خواستید امتحان کنید تا متوجه بشید .



تاريخ : یکشنبه بیست و سوم مرداد 1390 | 12:13 | نویسنده : آوا |
درود و خسته نباشید

خوب هستید؟ خب خدا رو شکر

دوستان عزیز مطلبی که میخوام امروز در موردش کمی توضیح بدم ضرورت همنوازیست.
مطمئنا میدونید که یادگیری همه ی سازها به صورت انفرادی صورت میگیره یعنی اینکه استاد به شما آموزش میده و شما هم به تنهایی تمرین میکنید و غیره که کاملا بدیهی هستند

اما نوع دیگری از آموزش هم وجود داره که در قالب همنوازی صورت میگیره که معمولا به صورت دونوازی هستش.

در این نوع آموزش شما هماهنگ شدن با دیگر نوازندگان رو یاد میگیرید که این موضوع در پیانو بسیار مهم تر از سازهای دیگست (چرا؟) به دلیل اینکه پیانو معمولا به عنوان ساز پایه در همنوازی ها تعیین میشه و این یعنی اینکه این شمایید که گروه رو رهبری میکنید چون شما مبدا ایجاد ریتم برای بقیه ی نوازنده ها هستید (البته با وجود سازهای کوبه ای این وظیفه تا حدودی از دوش شما برداشته میشه اما نه کاملا!) که معمولا در دو نوازی ها از ساز کوبه ای برای تمرین سازهای ملودیک (مثل پیانو و ویولن و گیتار و ...) استفاده نمیشه پس این وظیفه ی شماست که گروه رو هماهنگ کنید و این وظیفه در تمرینات میتونه به شما کمک کنه که هماهنگی لازم رو با دیگران پیدا کنید و بتونید در مواقع لازم انعطاف پذیر باشید

نکته ی دیگری که شما در این نوع آموزش ها میتونید ازش بهره ببرید حس مثبت روحی و روانیست که با قرار گرفتن در کنار دوستانتون که باهم ساز میزنید بدست میارید و شرایط خوب روحی در آموزش بسیار تاثیر مثبتی داره.

نکته ی دیگه رفع اشکالات شماست که معمولا در کنار دیگران مشهود میشوند. مانند اینکه اگر بدی وجود نداشت خوبی معنایی رو که الان میشناسیم نداشت. ساز زدن شما هم همینطور است در زمان تمرین ممکن است با خودتون بگید : واااو عجب عالی میزنم دیگه یک قدم با موتزارت فاصله دارم!! که گاهی وقت ها کاملا اشتباه هستش چون ما انسانها معمولا اشکالات کارهای خودمون رو نمیبینیم و این دست خودمون هم نیست. پس خوبه که با همنوازی با دیگران متوجه اشکالاتتون بشید یا جاهایی رو که فالش میزنید یا جاهایی رو که از نظر ریتم یا فاصله های زمانی نتها مشکل دارید بر طرف کنید

پس با بررسی همنوازی به این نتیجه میرسیم که میتونه این ویژگی های مثبت رو داشته باشه:

1. هماهنگ شدن
2. حس مثبت روحی و روانیست
3. رفع اشکالات شماست

که البته تاثیر های مثبت دیگری هم داره که خب نمیشه به همگی اینها اشاره کرد و خیلی زیاد هستند من فکر میکنم که همین سه دلیل بسیار کافی باشه که شما ضرورت همنوازی رو درک کنید

نوع ساز ها در همنوازی ها مهم نیست اما گاهی بعضی اتود ها هستند که برای اجرای دونوازی دو ساز یکسان نوشته میشند مثلا یک اجرای چهار دستی برای پیانو که دو دستش رو یکی از هنر جویان پیانو و دو دست دیگر رو هنرجوی بعدی بر عهده میگیرند



پس برای سرعت بخشیدن به یادگیریتون سعی کنید به دنبال یک همنواز باشید

پاینده باشید



تاريخ : شنبه بیست و دوم مرداد 1390 | 20:47 | نویسنده : آوا |
درود و خسته نباشید

مطمئنا شده زمان هایی که برای اجرای قطعه ای هول کنید یا قسمتی از نت رو فراموش کنید یا کلید ها رو اشتباه بزنید که همگی این مشکلات از استرس شما هنگام نوازندگی ناشی میشه برای مهارش چند نکته رو بهش اشاره میکنم که برای خودم بسیار کارآمد بوده:

1. هنگامی که در تنهایی می نوازید سعی کنید خودتون رو در یک کنسرت بزرگ تصور کنید و سعی کنید حس و حالی رو که اون زمان ممکن داشته باشید تصور کنید و به این فکر کنید که اگه در یک تکه از قطعه اشتباه کنید چه فاجعه ای ممکن پیش بیاد !!

یا میتونید خودتون رو در حضور کسانی که همیشه در حضورشون هول می کنید و نمی تونید درست بنوازید تصور کنید تا وجود شما به حضور این افراد عادت کنه ( هر چند تخیلی باشه)

2. هنگام نوازندگی سعی کنید آزاد باشید یعنی همش به اینکه ((باید قطعه تموم شه یا یه موقع اینجاش رو خراب نکنم و ...)) فکر نکنید و سعی کنید بیخیال باشید و در حین این که تمرکزتون رو دو دست هست به مسایلی خارج از مواردی که در خط بالا اشاره کردم فکر کنید چون هرچی در یک موضوعی حساسیت به خرج بدید نتیجه ی عکس خواهد داشت و این در مورد موسیقی هم صدق میکند

3. ممکن است در حین اجرا دستتون یخ کند(برای من که پیش میاد) برای حل مشکل یخ کردن دست میتونید دستتون رو با آب گرم بشویید یا به طوری گرم کنید و در کنارش اگه امکان داشت محیط اطرافتون رو گرم کنید تا سرمایی رو که هنگام نوازندگی احساس میکنید (به دلیل استرستون فشار خونتون پایین میاد) خنثی کند

اینها راه حل هایی بود که برای مقابله با مشکلاتی که هنگام نوازندگی داشتم و روش های علمی و ثابت شده ای نیست فقط یک تجربه است که برای من جواب داده

با سپاس



تاريخ : شنبه بیست و دوم مرداد 1390 | 20:43 | نویسنده : آوا |
بر خلاف اون چیزی  که همه فکر می کنن، ویلنسل خیلی با ویلن تفاوت داره.

تنها شباهتشون هم اینه که هر دو،از دسته سازهای زهی-آرشه ای هستند.

تفاوت بین این دو ساز رو هم وقتی متوجه میشید که بعد از چند سال ویلن زدن،تصمیم بگیرید ویلنسل بزنید!

اون موقع است که نزدیک 6-7 ماه فقط مجبورید به خاطر درست گرفتن آرشه و پوزیسیون درست دست چپ برید کلاس!(عذاب آورترین کار ممکن!!!)

چیزی که به قول معروف این وسط قوز بالا قوزمیشه،نت خوانی هست،چون نت نویسی ویلنسل روی کلید فا و ویلن روی کلید سل هست!

تازه بعد از اینکه یه کم توی گرفتن ساز و آرشه مهارت پیدا کردید،نت های کلید سل رو با فا قاطی می کنید.

مثلا، نت "سل" روی کلید فا رو می خونید "می"!!!!

اما،همه ی این مشکلات و سختی ها با گذشت و زمان و تمرین حل میشه!

و وقتی شیرینی ساز زدن رو احساس می کنید که دیگه توی نت خوانی و آرشه گیری و انگشت گذاری مشکلی نداشته باشید.

ضمنا،یادگیری سازهای زهی در ابتدا سخته و به تدریج راحت تر میشه.

موفق باشید.

تاريخ : شنبه بیست و دوم مرداد 1390 | 20:37 | نویسنده : آوا |

ویبراسیون یکی از تکنیک های نوازندگی است که برای ایجاد لرزشی خفیف در صدا انجام

می شود و باعث متمایز شدن نتی از سایر نت ها می شود.

ویبراسیون تنها بر روی تعداد خاصی از نت ها مجاز می باشد و اگر در هنگام اجرا بر روی هر نتی ویبراسیون اعمال شود،باعث خارج شدن نت ها و

 جا به جا شدن پوزیسیون دست چپ شده و در انگشت گذاری باعث مشکلاتی می شود.

فرا گیری این مهارت،از ابتدای یادگیری ساز،امکان پذیر نیست زیرا هنگامی یادگیری ویبراسیون لازم می شود که نوازنده در انگشت گذاری هیچ

 مشکلی نداشته باشد و قطعات را بدون هیچ گونه ایرادی بنوازد.

ویبراسیون،در سازهایی همچون گیتار کلاسیک به طور عمودی است و بسیار شبیه ویبراسیون ویلنسل می باشد.

اما،ویبراسیون در سازهایی مانند ویلن،آلتو،کمانچه و ... به صورت افقی می باشد و با ویبراسیون ویلسنل تفاوت دارد.

اجرای ویبراسیون در ویلن کمی دشوارتر از ویلسنل است و نیاز به تمرین و مهارت بسیار دارد.

یکی از تمریناتی که برای ویبراسیون ویلن بسیار موثر است روش زیر است:

قسمت پیچک(حلزونی) ساز خود را به دیوار تکیه دهید،به طوری که ساز کاملا عمود بر دیوار باشد.

نکته: قبل از این کار،برای اینکه پیچک سازتان آسیب نبیند،تکه ای پارچه به دور پیچک ساز ببندید.

با این کار،ساز محکم می شود و شما به راحتی می توانید بر روی ویبراسیون تمرکز کنید.

نکته ی دیگر اینکه ویبراسیون حتما باید با مچ انجام شود،نه با کل دست!

تمرین دیگر اینکه،وقتی ساز در دسترستان نیست،انگشت های خود را روی یه سطح شبیه گریف ساز،(مثلا یه خودکار) قرار دهید و ویبراسیون را

بر روی آن اعمال کنید.

 موفق باشید.

تاريخ : شنبه بیست و دوم مرداد 1390 | 20:34 | نویسنده : آوا |

سارا چانگ (Sarah Chang) که آرشه را بر ویولون می کشد، شنوندگان لبریز از شادی می شوند. با وجود آنکه وی نوازنده...


ادامه مطلب
تاريخ : جمعه بیست و یکم مرداد 1390 | 17:26 | نویسنده : آوا |

 در دورانی که نوازندگان با استعداد، درخشان و جوان ویولون مانند گلهای پیوندی فراوانند، ماکسیم ونگروف Maxim Vengerov یک نمونه درخشان و متفاوت است. او به سال 1974 در نووسیبیرسک Novosibirskروسیه و در خانواده ای اهل موسیقی متولد شد. مادرش رهبر گروه کر و پدرش نوازنده ابوا در ارکستر فیلارمونیک نووسیبیرسک بودند. ماکسیم کوچک هنگام حضور در تمرینهای پدرش در ارکستر، با جدیت اعلام کرده بود که از نظر او، جایگاه نوازنده ویولون اول ارکستر بسیار جالبتر از نوازنده ابواست. 

ادامه مطلب
تاريخ : جمعه بیست و یکم مرداد 1390 | 17:9 | نویسنده : آوا |

جولیا فیشر نوازنده آلمانی ( متولد 15 ژوئن1983 در مونیخ ) یادگیری پیانو را نزد مادرش در سن 3 سالگی آغاز کرد. او خیلی زود ویولون را به عنوان ساز اصلی اش انتخاب کرد و 3 سال در کنسرواتور لیوپولد موتسارت در آکسبورگ تحصیل کرد.

ادامه مطلب
تاريخ : جمعه بیست و یکم مرداد 1390 | 17:2 | نویسنده : آوا |
ویولون از ادوات و آلات موسیقی جدید است که در زمان ناصرالدین شاه پس از تاًسیس شعبهً موزیک دارالفنون، و آمدن مستشاران خارجی برای معلمی این شعبه و آوردن سازهای جدید مانند فلوت و قره نی در ایران معمول گردید مسیو دوال فرانسوی که در اواخر عصر ناصری به ایران آمد و دو سال بیشتر در ایران نماند معلمی قسمتی از شعبهً موزیک دارالفنون را بر عهده داشت و استاد و نوازنده ویولون بود و این ساز را با قواعد مخصوص آن تعلیم می داد. و ظاهراً از قدیمی ترین مربی و معلم ویولون بود. " حسن مشحون " در کتاب تاریخ موسیقی ایران حسین هنگ آفرین، را قدیمی ترین ایرانی نوازندهً ویولون معرفی کرده است ولیکن " روح الله خالقی " در کتاب سرگذشت موسیقی، "تقی دانشور " (اعلم السلطان ) را نخستین ایرانی می نویسد که با ویولون آشنا شده است.



تاريخ : چهارشنبه نوزدهم مرداد 1390 | 8:28 | نویسنده : آوا |
تنظیم در موسیقی چیست؟
سلام
شاید خیلی از کسانی که موسیقی گوش میدهند ندانند که تنظیم در موسیقی چیست و تنظیم کننده کیست!

بطور کل در شکل گیری یک آهنگ سه دسته فرد یا افراد شرکت دارند:

آهنگساز بعنوان خالق ملودی اصلی آهنگ که حتی میتواند هیچ گونه تحصیلات مویسقی و یا آشنایی به تئوری موسیقی هم نداشته باشد. وی میتواند ملودی اصلی را روی یک ساز بسازد و بنوازد و یا فقط آنرا بخواند یا زمزمه کند.ملودی را در قالب یک موسیقی بدون کلام زمزمه کند و یا آنرا روی شعری بخواند.خلاصه او فقط خالق ملودی اولیه بر اساس حس خود میباشد.البته او میتواند موسیقی دان و حتی تنظیم کننده هم باشد که در آنصورت کار خیلی راحتر میشود.

اما تنظیم کننده ، اوکسی است که وظیفه رنگ آمیزی نتهای اصلی ملودی آهنگساز را بر عهده دارد.او باید کاملا با علم موسیقی و تئوریات پیشرفته موسیقی آشنا باشد. به قابلیت اجرای انواع سازها و حس و روح صدای آنها آشنا باشد. از علومی مثل کنتر پوان و هارمونی در موسیقی کاملا مطلع و داری مهارتهای عملی دربکار گیری آنها در آمیزش نتها باشد.در کل او کسی است که وظیفه نوشتن و آماده کردن تمام نتهای آهنگ برای هرکدام از سازها انتخابی(توسط خودش یا آهنگساز) و نیز حفظ هماهنگی تمام این نتها وحس و حال آهنگ و در کل ایجاد ترکیبی زیبا از نتها و صداها و تکنیکهای مختلف را بر عهده دارد و به نظر من اوست که میتواند یک ملودی ساده را به زیباترین حالت به گوش ما برساند و یا یک ملودی زیبا را بسیار ساده و حتی تکراری نشان دهد.

ودر آخر نوازندگان هستند که نتهای تولید شده را با سازهای مختلف خود مینوازند و شما حاصل کار آهنگساز و تنظیم کننده را میشنوید.



تاريخ : چهارشنبه نوزدهم مرداد 1390 | 8:21 | نویسنده : آوا |